YAZI: EYLEM OKUMUŞ
(GAZETECİ-ORTADOĞU UZMANI VE STRATEJİST)
BATI İÇİNDE STRATEJİK AYRIŞMA
ABD ile Fransa arasındaki stratejik ayrışma, Doğu Akdeniz’de güç dengesini daha parçalı hale getiriyor. ABD’nin odağını Asya-Pasifik ve Çin rekabetine kaydırması, Fransa’nın ise Avrupa merkezli daha bağımsız bir dış politika çizgisine yönelmesi, Batı’nın bölgede bütüncül hareket kapasitesini zayıflatıyor.
KIBRIS-FRANSA HATTI: SÖYLEM VE GERÇEKLİK
Kıbrıs ile Fransa arasındaki ilişkiler güvenlik söylemleri üzerinden ilerliyor. “Stratejik ortaklık” ve “bölgesel istikrar” gibi ifadeler sık kullanılsa da, bunlar sahada karşılığı sınırlı kalan diplomatik bir çerçeveden öteye geçmiyor.
ASKERİ ARAÇLAR VE NÜFUZ ARAYIŞI
Silah satışı, askeri eğitim ve ortak tatbikatlar, Fransa’nın bölgede görünürlük üretme araçlarına dönüşmüş durumda. Ancak bu araçlar Kıbrıs’ın güvenliğini güçlendirmekten çok, Fransa’nın Doğu Akdeniz’de nüfuz alanı oluşturma çabasını öne çıkarıyor. Bu yaklaşım, çözüm üretmek yerine gerilimi diri tutan dar bir etki alanı yaratıyor.
MACRON DÖNEMİ: SERT SÖYLEM, SINIRLI ETKİ
Emmanuel Macron döneminde Fransa’nın dış politika dili sertleşmiş ve iddialı bir tona taşınmış olsa da, bu sert söylem çoğu zaman sahada karşılık üretmeyen bir vitrin siyasetine dönüşüyor. Macron’un Avrupa merkezli güç iddiası, gerçek kapasiteyle desteklenmediğinde etkisini kaybediyor.
TÜRKİYE’NİN BÖLGESEL ROLÜ
Türkiye ise askeri kapasitesi, savunma sanayisindeki yerli üretim gücü ve teknolojik ilerlemeleriyle Doğu Akdeniz’de dengeyi etkileyen temel aktörlerden biri olarak öne çıkıyor.
NATO VE PARÇALI GÜÇ DENGESİ
NATO içinde askeri yapı sürerken, siyasi uyumun zayıflaması bölgeyi daha parçalı, daha rekabetçi ve daha öngörülemez bir güç alanına dönüştürüyor.
ETİKETLER:
Doğu Akdeniz, Fransa, ABD, Türkiye, Kıbrıs, NATO, Emmanuel Macron, dış politika, jeopolitik, strateji
